Wednesday, August 31, 2011


(Горан Трајкоски)

Стојам, да не би достојал,
пред не знам чија врата.

И пак проверувам,
буден сум ил сонувам,
созерцувам или прелестувам,
кој ѓавол ќе го знае...
И барам знак, траги од страдање,
дали е ова земјата
по која тој некогаш одеше.

Навистина ли го убија,
оној што ги избра,
што ги изведе низ пустина, о, Боже.

Зошто стојам скаменет и немам таква сила?
Не верувам ли доволно или неточно сум сфатил?
Од каде тие сомнежи, од каде тој страв?
Да ли ќе ми отвори, дали ќе ме прими внатре?

И оној од кого сум нема да дозволи,
оној што ме возљуби, нема да ме остави
сам среде шума густа од раце што ме грабаат.

О Боже, Господи, слава тебје...

Како кедар разгранат, како киприс издигнат.
Како палма в градина, калинка во Гадеса.
Како смирна мирисав, трендафил во Иерихон.
Како сјајна маслина покрај сини мориња.
Како мермер-планина среде поле вкотвена.
Како крепост тврдина, од Тебе закрилена.
Како гласој пророчки, химни светоотечки.
Да викнам од глубини, да запеам в пустини.
Како камен низ гора в понор да се стркалам.
Како поток планински кон Тебе да побрзам.
Кон Тебе да поитам Слава да Ти принесам.


I stand so that I don’t stop
In front of who knows whose doors.

And again I check out
If I’m awake or I dream,
Whether I introspect or fantasize
What the devil is wrong with me, who knows...
And I look for a sign, a trace of suffering,
Is this the land he used to walk over?

Did they really kill him,
The one who was chosen,
Who was taken out of the desert, oh, God?

Why do I stand petrified and have no such force?
Do I not believe enough or do I misunderstand?
Where do these doubts come from,
Where does this fear come from?
Will he open to me, will he take me in?

And the one I come from will not allow,
The one who loved me will not abandon me
Alone in the middle of a thick forest
And the hands that grab me.

Oh, God, Lord, praise be thee...

Like a cedar I grew tall, like a cypress exalted
Like a palm tree in the garden,
A rosebush in Engedi.
Like precious myrrh I gave forth perfume,
A fragrant cane in Jericho.
Like a fair olive tree near the deep blue sea,
Like a marble mountain anchored
In the middle of a field.
Like a strong fortress, protected by Thee.
Like a voice of prophets, solemn, holy.
To cry out of the depths, to sing in the desert.
Like a stone to roll downhill into abyss.
Like a mountain stream to rush to Thee.
To run to Thee, to bring forth glory to Thee.   

(translated by Gavrilo Došen)

No comments:

Post a Comment